Once upon a time we bought a car

It’s all about your friends
In Malawi is niet het belangrijkst wie je bent maar wie je kent. Wij kenden een dokter Sam en die had een contact en dit contact deed zaken met een arts in een stad vier uur bij ons vandaan. En hij verkocht a good good car. De zwager van de vriend woonde in die stad, dus die checkte de auto alvast voor ons. Deze morgen gingen wij dus om zes uur op pad om de good good car te bekijken.

When you can’t choose
We bekeken de auto en dat was inderdaad een mooie ouwe variant. Die wilden we wel. Maar voor de zekerheid gingen we ook maar even bij de andere car kijken die ook binnen het wensenlijstje paste. En toen ging het mis. Want de meneer vond deze witte eigenlijk wel mooier, terwijl the madame stiekem de andere beter vond. De meneer hield gelukkig veel van the madame en omdat hij auto 1 ook wel een goede auto vond praatte the madame nog wat van de prijs af en hadden ze een auto. Eind goed al goed, maar toen ze gedrieën met dokter Sam in de auto zaten dachten ze met weemoed terug aan de witte auto. Die zou óók zo goed zijn. En zo’n goede investering. Het zou eigenlijk dom zijn om hem niet te kopen. En dus besloten ze om niet te kiezen en ze gewoon allebei te kopen. Toen had meneer zijn auto en de mevrouw ook. Geld maakt blijkbaar toch gelukkig.

O no
The end. Onee. Dat was niet zo. We reden in auto 1 terug naar huis want auto 2 was nog te kapot om mee te nemen. Nu is misschien wat achtergrondinformatie over verkeer in Afrika wel goed. Of beter gezegd: Malawi. Want waar in andere Afrikaanse landen het probleem vaak dicht op elkaar gevaarlijk tuut tuut hard duwen is, rijd in Malawi iedereen netjes achter elkaar en wacht geduldig. Maar in Malawi hebben ze een probleem met afslaan. Daaaat doeeen zeee heeeel laaang-zaaaam. Zo ook de meneer die af ging slaan over onze weghelft maar ons niet had zien rijden.

Wonderlijk gespaard gebleven
Wij reden hard, het wegdek had een laag water en onze remafstand was veel te kort. Toen we er bijna op klapten kreeg Jaco een helder inzicht en zette zijn Max Verstappen skills in. Dat houdt in: als je stopt met remmen doet je stuur het pas weer. Zo misten we op een haar na de auto maar vlogen aan de andere kant van de weg het talud af, de mais in. Even dachten we dat hij over de kop zou slaan, maar het bleek inderdaad een good good car, hij zakte netjes de zompige grond in. Niemand gewond. De andere meneer bood netjes zijn excuses aan en het hele dorp hielp graven en duwen. De four-wheel-drive werd goed getest en alles leek heel uit de modder te komen. De jongens kregen een tientje en de mevrouw van wie een weekvoorraad maisporridge tegen de grond gereden was ook.

The end
Tsjonge, wat waren we er goed vanaf gekomen. Maar al gauw bleek dat de temperatuur van de auto hard omhoog ging, de radiator was gebroken. Na een paar uur werden we weggesleept naar de garage waar we hem in zojuist hadden gekocht. Het zou snel donker worden, dus we bleven maar slapen in het dorp. Van dit soort verhalen weet je dat ze achteraf leuker zijn dan je ze op dat moment vindt, dus poets je moedig je tanden met kouwgom en klaag je maar niet over een doorzakbed op de slaapzaal. De volgende morgen zette de garage er een andere radiator in. We reden ietwat voorzichtiger naar huis. Nog nooit waren we blijer geweest met het zien van onze eigen mountain peak. The end.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.